Economisch geloof in de kunst?

Recentelijk stuitte ik op een rapport dat in opdracht van de Arts Council door Centre for Economic and Business Research (CEBR) werd gemaakt. Daarna las ik een artikel van David Hollanders op Follow the Money over het wanhopig economisch wereldbeeld van Michel Houellebecq. Die twee stuks informatie vormen de ingrediënten voor een aardige zondagse cultuurcocktail. Hier gaat ie dan. De Arts Council, een soort equivalent van Mondriaan Fonds* is blij met  The contribution of the arts and culture to the national economy (2013). Want, zo is grofweg de conclusie, kunst en cultuur zijn winstgevend. What’s new? Die vraag stel ik niet om het moreel gelijk van de naïeve kunstsupporters, de blijhoofdige kunstfans te beamen. Maar what if kunst en cultuur niet winstgevend zouden blijken? Dus mijn zin had eigenlijk moeten luiden: ‘Ja, en?’. Want hadden we dan een probleem? Wat mij betreft niet. En dat is ook de hele crux van het rapport, aantonen dat kunst en cultuur er economisch toedoen is op zichzelf al een belachelijke onderneming. Het is de onderwerping aan het valse instrument van de economische meetbaarheid. Toch is Alan Davey, het opperhoofd van de Arts Council, voornemens om eens lekker te onderzoeken hoe die lucratieve positie van de creatieve industrie nog beter te versterken is. Haha 1-0 voor Jed Martin.

*Arts Council England is the national development agency for the arts in England, distributing public money from the Government and the National Lottery

Advertisements

Bring ur own Sh#t

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: